Tihi odlazak letećeg Vranjanca          

Eko Taxi Vranje

  IN MEMORIAM



 

 DRAGUTIN RAKIĆ

           1936 – 2016

 

 Tihi odlazak letećeg Vranjanca           

 

Nema više Bata Rakija! U utorak 7. juna sklopio je oči i preselio se u legendu Dragutin Rakić Raki, legendarni čuvar mreže vranjanskog Dinama.  

 Minulih godina sa velikom tugom put večne slave ispraćali smo najblistavija imena vranjskog fudbala: Dragutina Stefanovića – Dragija Skakavca, Aleksandra Stošića – Acu Fisa, Branislava Stefanovića – Branka Džuljbasa, Borivoja Momčilovića – Boru Čileta, Kostadina Prokića – Gareju, Srboljuba Janjića – Srbu Šačeta, Jovana Cvetkovića – Jovu Tutonju, Aleksandra Nackovića – Acu Nankusa, a juče, sa velikim bolom u srcu i tugom u duši, oprostili smo se se od velike legende ne samo vranjskog, već i fudbala u Pčinjskom okrugu i celom jugu Srbije. Svi tugujemo i u ovom trenutku naša je obaveza da kažemo reči sećanja na legendarnog ,,Letećeg“ Vranjanca kako su ga sportski novinari nazivali širom Srbije.

Za vreme sedamnaestogodišnje uspešne karijere, šta sve novine nisu pisale o njemu – Dragutinu Rakiću, čuvaru mreže FK Dinamo. Iz tada jugoslovenskog dnevnog lista ,,Sport“ izdvajamo naslove ,,Leteći Vranjanac“, ,,Jašin među stativama“, ,,Beara iz Vranja“. U valjevskom listu ,,Napred“ nailazimo na veliki naslov ,,Rakić ukrotio šut Bore Kostića», a u tekstu koji sledi piše da je Dragoslav Šekularac prvi čestitao Rakiću na odličnim intervencijama i zaustavljanju jakih udaraca upućenih od topdžije Crvene Zvezde. U valjevskim novinama pisalo je da je Miša Pavić u tabor crveno – belih doveo talentovanog golmana iz Valjeva, Dragutina Rakića, koji je stajao na golu Beograđana uz Bearu, Krivokuću, Ćosića. Zato i ne čudi jednoglasno mišljenje stručnjaka da je najbolji golman Dinama svih vremena upravo Dragutin Rakić. Ovaj svojevrsni čarobnjak među stativama, bio je i pripadnik legendarne generacije Dinamovih fudbalera, u kojoj su pored njega bili još i Lazović, Leštarević, Prokić, Stojanović, Tomić, Vučković, Minić, Jovčić, Mitić, Dželatović.
Fudbalom je počeo da se bavi 1955. godine, kada je postao član kluba ,,Zlokoćani“ iz Valjeva, a u ovom gradu nosiće i dres klubova poput ,,Metalca“ i ,,Budućnosti“. Nakon toga sledi godina dana provedenih u beogradskoj Crvenoj zvezdi, a potom staje na gol vranjskog Dinama. Od aktivnog igranja fudbalom oprostio se 1972. godine, nakon što je više stotina puta bio na golu najpopularnijeg kluba u Vranju. Najradosniji trenutak u njegovoj blistavoj karijeri dogodio se 1965. godine kada je jednoglasno proglašen za najboljeg sportistu Vranja. Drugi put blistao je od sreće 2009. godine, kada mu je jednoglasnom odlukom  žirija uručena prestižna nagrada za životno delo.

Sve je počelo kada je otmeni subotički gospodin Radivoje Rakić, major predratne kraljevske vojske, instiktivno osećao neko zlo i požurivao lepu Novosađanku Olgu da se uda za njega. Pristala je, usledilo je venčanje u Sabornoj crkvi u Beogradu, a uskoro i rađanje sina Dragutina i kćerke Jelene. Tek što je napunio pet godina, bombardovanje prekida njegovo bezbrižno detinjstvo. Oca mu zarobljavaju Nemci i odvode u logor. U čuvenoj Požarevačkoj ulici u Beogradu, tu blizu Vukovog spomenika, nalazi loptu krpenjaču i odnosi je sa sobom. Njegovo umeće baratanja loptom odmah prepoznaje nekadašnji centarfor Crvene zvezde Toša Živanović koji ga dovodi u FK Metalac. Sve je to trajalo do 1950. godine, a onda na poziv tetke Radojke Milenković dolazi u Vranje. Mladom Dragutinu je bilo lepo u našem gradu pa je zakasnio da se upiše u valjevsku gimnaziju. Ali srećom, upisao se u vranjsku. Golmansku karijeru započeo je u vranjskoj Budućnosti, klub radnika Duvanske industrije. Kada se Budućnost fuzionisala sa Dinamom, postao je njegov član. Prvi trener u Dinamu bio mu je legendarni Aca Fis, pa Branko Džuljbas. Za vreme studija u Beogradu biva član beogradske Crvene zvezde, a onda se vraća u Vranje gde ostaje sve do okončanja karijere. Ali taj dolazak je bio neverovatan. Ispred Hotela ,,Moskva“ u Beogradu prišao mu je čuveni Dinamovac Jova Sunder rekavši mu: ,,Raki, idemo za Vranje, Dinamu je potreban golman“. Nije trebalo da ponovi dva puta, odmah se spakovao i došao u Vranje.

Sa Dragutinom Rakićem na golu, Dinamo je bio nesavladiv i kod kuće i na gostovanjima. Zahvaljujući njemu, Dinamo svoje utakmice igra sa poznatim klubovima iz cele Srbije – Mačvom iz Šapca, Napretkom iz Kruševca, Radničkim iz Pirota, Dubočicom iz Leskovca, kao i mnogim drugim klubovima. Po okončanju fudbalske karijere, posvetio se trenerskom pozivu. Stvorio je bezbroj talentovanih igrača, a kao profesor fizičkog vaspitanja danonoćno je radio na afirmaciji kluba i sportske kulture uopšte kao osnove za bolji i srećniji život generacija kojima je predavao. Vranje se sa velikim bolom oprostilo od legende Dinama, golmana, bolje reći letećeg Vranjanca Dragutina Rakića koji je sahranjen juče na Šapranačkom groblju uz prisustvo rodbine, prijatelja i velikog broja sportista i predstavnika javnog života grada.

                     

 



  • Ostavi komentar